文字起こし (tr)

Roman olur yazsam seni Şu sema da yıldız gibi Gözlerin gözlerime renktir benim Aynı kefel sarsın bizi Roman olur yazsam bizi Taşıyor bak defterlerim Ellerin ellerime değsin beni Aynı gece sarsın bizi Kafamdaki sesler beni yorar hepten İçimde bir şeyler Boğulurum yekten, inandığın herkesin gidişini seyret Bana sen kal, kimse mühim değil İhaneti sevmem, bedalara küsken Karışırım rüzgara, tüm alemi gezgel Ruhum sana bağlı, uçurum da bazen Ama bazen, ben de benden kopar gibiyim Kendimden hala, seni kalbinden saran kişiyim Aşkımdan bu alam, yüce dağları aştı Uçar gelirim Kendimden hala Seni kalbinden saran kişiyim Aşkımdan mübalan Yüce dağları aştı Uçar gelirim Yine dökülüyor defteresi tem Biraz fazla i k hediyem sana Y sa cenneti s Bende nasibimin kokusuna mest olurum sen diye g var keskin bir b Bende birçok yara birikti de kan akmadı daha Bir cihan gezdim ama görmedi şu gözlerim Senden özelini hem de güzelini Aman olur yazsam seni Baş ucuna koysan beni Güneşin doğuşunu izler gibi Karanlığa sorsan beni Acı bizi bekler, acı bizi besler Beyazımı boyama, siyahıma renk ver Bu gecede yek gel, dileğim hep sev Bana sen kal, kimse mühim değil İhanete gelmem, ben bana küsken Karışırım rüzgara, tüm alemi gezgel Ruhum sana bağlı, uçurum da bazen Ama bazen, ben de benden kopar gibiyim Kendimden hala, seni kalbinden saran kişiyim Aşkımdan mübalam yüce dağları aştı uçar gelirim Kendimden hala seni kalbinden saran kişiyim Aşkımdan mübalam yüce dağları aştı uçar gelirim